تبلیغات 
توان بزرگنمایی تلسكوپ::.
تلسكوپ زوایا را بزرگ میكند.یكی از كار های اصلی این وسیله ی بزرگ نمودن زوایایی است كه اشیاء مورد مشاهده تحت آن ها رویت می شوند.به این ترتیب اگر بدون تلسكوپ جسمی تحت زاویه ی 3 درجه دیده شود و با تلسكوپ تصویر آن تحت زاویه ی 45درجه رویت شود بزرگنمای 15درجه است.
بزرگنمایی زاویه ای تنها بزرگنمایی ای است كه یك تلسكوپ انجام می دهد.افزایش زاویه تصور نزدیك تر شدن را سبب می شود و به این ترتیب موجب می شود كه تصویر نزدیك تر از شئ به چشم آید.
f نماینده ی فاصله ی كانونی شیئی است.این فاصله معمولا بر حسب اینچ یا میلیمتر بیان می شود.
چشمی fفاصله ی كانونی چشمی است.این فاصله بر حسب همان واحد *fشیئی*بیان میشود.فاصله ی كانونی یك عدسی فاصله ی كانون آن از مركز عدسی است.
در بیشتر تلسكوپ ها تصویر معكوس به نظر می رسد.یك ستاره حتی با بیشترین بزرگنمایی ممكن هم چون نقطه ای نورانی به چشم می آید بنابر این ،این كه تصویر معكوس است مهم نیست.
ظاهرا فرمول بزرگنمایی حاكی از آن است كه برای بزرگنمایی حدی وجود ندارد.هر بزرگنمایی مورد نظری مثلا یك ملیون مرتبه را می توان به یكی از سه طریق زیر به دست آورد:
1_با بزرگ كردن فاصله ی كانونی شیئی یعنی با به كار بردن عدسی ای كه در مركز فقط اندكی كلفت تر از لبه هاست.
2_با كوچكتر كردن فاصله ی كانونی چشمی.عملا یعنی استفاده از عدسی ای كه در مركز بسیار كلفت تر از لبه هاست.
3_باتركیب حالت های 1 و 2.
آنچه فرمول بر آن دلالت دارد درست است.از لحاظ نظری حدی برای بزرگنمایی وجود ندارد.اما در استفاده از بزرگنمایی های خیلی زیاد چهار محدودیت مهم وجود دارد:
1_بزرگ نمودن با بزرگ كردن اندازه ی تصویر جعلی از وضوح تصویر می كاهد.هر چه بزرگ نمایی بیشتر باشد وضوح و تمایز تصویر كمتر است.هیچ فایده ای ندارد كه با افزایش بزرگنمایی از توان تفكیك تلسكوپ فراتر رویم.
2_افزایش بزرگ نمایی موجب كاهش روشنی تصویر می شود.مقدار نور واحدی بر سطح بزرگتری پخش می شود و نتیجه ی آن كمنور بودن تصویر است.
3_افزایش بزرگنمایی میدان دید واقعی را كم میكند.با دو برابر كردن بزرگنمایی قطر زاویه ای دید نصف می شود.
از اصطلاحات فنی میدان دید 5487 در ارتباط با تلسكوپ زیاد استفاده می شود.بنا به تعریف میدان دید نسبت دو كمیت دیگر است كه از ویژگی های هر تلسكو اند.این كمیت ها عبارتند از:الف_میدان دید ظاهری چشمی|ب_بزرگنمایی زاویه ای تلسكوپ.
میدان دید واقعی=میدان دید ظاهری چشمیتقسیم بر بزرگنمایی
میدان دید ظاهری هر چشمی كمیت ثابتی است و آن را معمولا سازنده ی آن بر حسب درجه ی قوس در اختیار ما می گذارد.بزرگنمایی را به سهولت می توان با تقسیم شیئی بر چشمی تعیین كرد.
4_افزایش بزرگنمایی چشمك زدن ستارگان را تشدید می كند و به طور اساسی مشاهده ی ستاره هایی را كه نزدیك یكدیگر اند مختل می سازد.چشمك زدن ستارگان كه بسیار مورد توجه برخی از شاعران است منبع درد سر بزرگی برای رصد كننده ی نجوم به شمار می رود.چشمك زدن در واقع تغییرات سریع در روشنی ظاهری و رنگ ستاره است كه با تموج های سریع در مكان ظاهری آن همراه است.این تغییرات و تموج ها كانلا معمول اثر جو زمین بر نور ستاره ای است كه از آن می گذرد.این تغییرات در یك تلسكوپ بزرگ بسیار بزرگ می شود.چندان نا معمول نیست كه تلسكوپی بزرگ در شبی كاملا بی ابر بر اثر شرایط بد دید عملا بی فایده شود.
به این چهار دلیل حدی عملی برای حد اكثر بزرگنمایی وجود دارد.حداكثر بزرگنمایی معمولا كمتر از 50 بار به ازای هر2/5سانتیمتر از قطر شیئی در نظر گرفته می شود.یك تلسكوپ 10 سانتیمتری حداكثر باید تا بزرگنمایی 200بار مورد استفاده قرار گیرد.
حداقلی نیز برای بزرگنمایی مفید وجود دارد كه معمولا 4 بار به ازای هر 2/5سانتی متر از قطر شیئی است.اگر بزرگنمایی از این كمتر باشد ستون نوری كه از چشمی خارج می شود برای ورود به مردمك چشم بسیار بزرگ خواهد بود و قسمتی از نور به هدر خواهد رفت.
قسمت بعد: روش های استقرار تلسكوپ
نوشته شده توسط : علی آریافر
