تبلیغات 
دیدن زهره |Venus| 5487::::
زهره به چشم برهنه چون جسم ستاره مانند پرنوری است؛ با نور سفید رنگ ثابتی می درخشد.در پرنورترین حالت قدر ظاهری ان 4/4- و در نتیجه 12 بار پرنور تر از شعرای یمانی (پرنورترین ستاره در کره اسمانی) است.
تلسکوپ این واقیعت را اشکار میسازد که زهره،مانند عطارد و ماه، دوری کامل از اهله را طی میکند و در این دور، تغییرات عمده در قطر ظاهری ان مشهود می افتد.به علاوه تلسکوپ زهره را به صورت شیئی درخشان بدون علائمی ثابت بر ان نشان میدهد.
سفینه مارینر2، کهدر اوت 1962 پرتاب شد، در دسامبر 1962 از 35000 کیلومتر زهره گذشت. مشاهدات این سفینه نشان داد که زهره ابرهای سفید رنگ مایل به زردی، کاملا پوسانده است و شکافی در این ابرها نیست که از راه ان بتوان نظری به سطح جامد این سیاره افکند.
سفینه مارینر 10 در فوریه 1974 از ارتفاعی کمتر از 54876500 کیلومتری، زهره را مورد پوشش قرار داد و مشخص شد که این ابرها 5487حرکت منطقه ای دارند و با سرعتی بیش از 240 کیلومتر در ساعت سیاره را دور میزند.و در مناطقی 5487از زهره که 5487رو به خورشید است بر هم کنشی میان جریان های بزرگ مقیاس همرفتی با این حرکت منطقه ای وجود دارد.
در 22 اکتبر 1997 وسیله از سفینه بدون سرنشین ونرا 9، متعلق به اتحاد شوروی سابق، بر زهره فرود امد و علی رغم شرایط فوقالعاده سخت دما و فشار توانست 53 دقیقه عکس هایی از چشم انداز این سیاره بگیرد و اطلاعات گسترده ای از سطح زهره بفرستد.سه روز بعد سفینه مشابه ای از سفینه ونرا 10 در 2200 کیلومتری محل فرود وسیله ونرا 9 به زهره نشست و یافته های خود را 5487در مدت 65 دقیقه ارسال کرد.این عکس ها، نخستین عکس هایی بود که تا ان زمان از سطح سیاره دیگری گرفته شده بود.
در سال 1978 دو مدار گرد امریکایی 5487 پایونیر 12 و 13،پرتاب شد که به مدت 2 سال 90 درصد سطح سیاره را، از مدار،مساحی کردند.در همین سال ونراهایه 11 و 12ف بر سطح سیاره فرود امدند و عسک هایی از سطح ان ارسال کردند. در سال 1981 ونرا هایه 13 و 14 نتایج اولیه انالیز شیمیایی خاک زهره و نخستین عکس هایه رنگی سطح زهره 5487را به دست دادند.
ونرا هایه 15 و 16 در سال 1983 بر گرد زهره به گردش در امدند و با استفاده از روش هایه جدید نقشه برداری راداری، تصویر هایی با جزئیات بیشتری را در اختیار منجمان قرار دادند.وگا 1 و وگا 2 سفینه هایی بودند که هم برای عکس برداری از زهره و هم به قصد بررسی دنباله دار هالی به فضا پرتاب شدند.
سفینه ماژلان و گالیله در 1989 راهی زهره شدند.ماژلان با قدرت تفکیک یکصد متر تفصیلی ترین نقشه هایه راداری زهره را در اختیار ما گذاشته است. این سفینه سرتاسر سطح زهره را مساحی کرده و اطلاعات با ارزشی به دست داده که در قسمت بعد خواهد امد.گالیله وسیله کناره گذری بود که عکس برداری از زهره یکی از ماموریت هایه اون به شمار می امد.
مطالعات مقدماتی این داده ها، مطالب زیر را اشکار ساخت:
1.مقدار فوق العاده زیاده فشار جو که 90 تا 92 برابر فشار جو در سطح زمین است.
2.ونرای 9 دمای سطحی زهره را 485 درجه سانتی گراد و ونرا 10 ان را برابر با 410 درجه سانتی گراد گزارش کردند.
3.سرعت بادهایه سطحی، کم و در نقاط فرود وسیله ها بین 3 تا 10 کیلومتر در ساعت بود.
4.معلوم شد که مقدار نورخورشیدی که از ابرها میگذرد بسی بیش از ان است که در ابتدا انتظار میرفت.در عکس ها گرفته شده سایه اشیاء در سطح، واضح و متمیاز بودند.
5.قطعه سنگ های پراکنده ای ( به قطر 30 تا 40 سانتیمتر ) در سراسر چشم انداز وجود داشت، در حالی که پیشتر گمان میرفت که سطح سیاره پوشیده از بیابان هایه شن باشد. قطعه سنگ هایی که در محل فرود ونرا 9 وجود داشت هم شامل نمونه هایه گرد و هم قطعات تیز و گوشه دار می شدند، ولی در محل فرود ونرا 10 قطعه سنگ هایی تخت و به صورت "نان" بودند.
6.قطر هیچ یک از دهانه هایه سیاره کتر از 5/6 کیلومتر نیست.زیرا جو غلیظ زهره هر جسم ورودی را که کوچکتر از اندازه معینی باشد ، متوقف می کند.
7.فعالیت هایه اتش فشانی در سطح زهره، گسترده بوده است و هنوز هم ممکن است باشد. برخی از وجود اتش فشانی این سیاره، منحصرا مختص زهره است.
8.شکستگی ها و گسل هایه گسترده ای در سطح و پوسته سیاره به چشم میخورد که معمولا حرکات مواد مذاب و جابه جایی هایه جبه ای است.سطح سیاره جوان است 5487 زیرا فرسایش اندکی در عوارض ان به چشم میخورد.
قسمت هایه بعدی زهره : اهله زهره و قطر ظاهری ان | روشنی زهره | عبور این سیاره
