تبلیغات 
ایا عالم الی الابد انبساط خواهد یافت یا در اینده این انبساط كند و سر انجام متوقف خواهد شد و آنگاه جهان به انقباظ روی خواهد آورد؟
پاسخ این سئوال بستگی دارد به نصبت چگالی عالم به نسبت چگالی بحرانی.
اگر ماده عالم به قدری باشد كه چگالی ان از چگالبی بحرانی بیشتر شود گرانش بالاخره انبساط كنونی را متوقف خواهد كرد.سپس انقباض عالم آغاز خواهد شد.اگر چگالی عالم از چگالی بحرانی كمتر باشد انبساط ادامه خواهد یافت و عالم پیوسته رقیق تر خواهد شد.چگال بحرانی حدود10 به توان -29 منهای 10 به توان -29گرم بر سانتی متر مكعب است.
محاسبات فصل نجومی حاكی از آن است كه چگالی واقعی كمتر از چگالی بحرانی است.اما همین محاسبات نشان میدهند كه ماده ی عالم ظاهرا بیش از آن است كه به صورت متعارف در ستاره ها و كهكشان ها و ماده میان كهكشانی مشاهده میشود.یعنی عالم باید حاوی ماده ای باشد كه مرئی نیست و یا دست كم *نمیدرخشد*.چگونه اختر شناسان به این نتیجه رسیده اند؟
1_میان نوری كه از هر ستاره ساطع میشود و جرم آن ستاره رابطه ای وجود دارد.بنابر این میتوان مقدار ماده ی موجود در یك كهكشان را با اندازه گیری نوری كه از آن گسیل میشود سنجید.حركت كهكشان ها در مجموعه های كهكشانی با مقدار ماده ای كه از این طریق به دست می آید نمی خواند.این حركت ها هاكی از آن است كه كهكشان ها در مجموعه های كهكشانی تحت سیطره ی یك نیروی گرانشی بسیار قوی قرار دارند.پس در مجموعه های كهكشانی جرم پنهانی وجود دارد كه ربطی به نور و پرتو های گسیل شده از كهكشان های موجود ندارد.
2_سرعت دوران ستاره های بیرونی كهكشان ها دلالت بر وجود جرم پنهان یا ماده ی تاریك در آنها دارد.
3_از اندازه گیری نسبت فراوانی دوتریوم به ئیدروژن ؛لیتیوم به هلیوم و هلیم به ئیدروژن میتوان چگالی عالم را بر آورد كرد.برای سازگاری این محاسبات نظری به چگالی ای ده برابر چگالی مشهود نیاز است.
همه ی این براورد ها ظاهرا ظاهرا به این نتیجه می انجامد كه بیش از 90 درصد جرم عالم ماده ی تاریك یا جرم پنهان است.سرشت این ماده ی تاریك چیست؟
برخی حدث میزنند كه این ماده از جنس همان مواد متعارف اخترفیزیكی یعنی به صورت كهكشان های بی فروغ ؛كوتوله های قهوه ای ؛غبار و مواد سیاره ای و احیانا ستاره های نوترونی مرده و سیاهچاله های منفرد است؛كه به دلیل بی فروغی از قلم افتاده اند.این قبیل اجرام را اجرام هاله ای فشرده ی اخترفیزیكی نام نهاده اند.عده ای هم بر این باور اند كه ماده ی تاریك عمدتا متشكل از ذرات عجیب و غریب شناخته (مثل نوترینو)و ناشناخته (مثل آكسیون)است كه برای پی بردن به ویژگی هایشان باید به سراغ فیزیك ذرات بنیادی رفت.این قبیل ذرات را ذرات پر جرم با بر هم كنش ضعیف نامند.
مسئله ماده تاریك در واقع دو مسئله است.یكی این است كه سرشت و ماهیت ماده ی تاریك چیست و دیگری این كه چه میزان از ماده ی عالم ماده ی تاریك است.
بخش پیدایش عالم نیز به طور كامل توضیح داده شد اما همچنان نظر حا مطلوب نیست و من دلیلش را نمیدانم؟!؟!؟!!!؟؟!؟!؟!
نوشته شده توسط : علی آریافر
